B2B vs. B2C: Welke EmpCo-verplichtingen gelden wanneer?

De grondregel: EmpCo geldt in principe voor B2C (Business-to-Consumer). B2B (Business-to-Business) valt NIET onder het directe toepassingsgebied. Maar: in de praktijk vervaagt de grens.

Wanneer B2B-reclame toch onder EmpCo valt — Geval 1: Gemengde aanwezigheid. Als u op dezelfde website zowel B2B- ALS B2C-klanten aanspreekt, gelden de EmpCo-normen voor alle content.

Geval 2: Online-zichtbaarheid. Alle publiek toegankelijke reclame-uitingen (website, social media, nieuwsbrief) kunnen door consumentenorganisaties worden aangemand — ook als u primair B2B-klanten aanspreekt.

Geval 3: Consumentenzichtbaarheid van eindproducten. B2B-toeleveranciers waarvan de producten in B2C-eindapparatuur terechtkomen, moeten hun marketing-uitingen zodanig vormgeven dat ook eindconsumenten niet worden misleid.

Geval 4: Public Relations. Persberichten, jaarverslagen, ESG-rapporten — alles publiek toegankelijk = potentieel EmpCo-relevant.

Zuiver B2B onproblematisch: Op algemene voorwaarden gebaseerde reclame (aanbestedingen, tenders). Gesloten B2B-platformen (beveiligd met login). Persoonlijke adviesgesprekken (mondeling). B2B-beurspresentaties (voor vakpubliek).

MAAR: Ook in zuiver B2B geldt het algemene UWG-recht: Nederlands recht inzake oneerlijke handelspraktijken (BW Boek 6) en de Reclame Code (misleiding), concurrenten kunnen bij B2B aanmanen, B2B-aanmaningen zijn vaak zelfs strenger (hogere geschilwaarden).

Juridische gevolgtrekking: Alle publieke marketingcontent kan EmpCo-relevant zijn, ongeacht of de primaire doelgroep B2B is, omdat publiek toegankelijke uitingen ook door consumenten kunnen worden waargenomen.