Automobielproductie 2026: „Klimaatنeutrale productie" — wat mag nog?

BMW Leipzig, Audi Brussel, Mercedes Sindelfingen — veel autofabrikanten promoten individuele productielocaties als „klimaatneutraal". Vanaf 27.09.2026 is deze term per se verboden wanneer deze gebaseerd is op compensatie. De vraag: wat mag nog?

Wat problematisch is: „Klimaatneutrale fabriek" door stroomcompensatie van industriële gassen (CO₂ uit staalomsmeltprocessen, aluminiumspuitgieten). „CO₂-neutrale productie" met bio-LNG voor gietlijnen. Algemene „groene fabrieken" zonder concrete Scope-1-balans.

Wat toegestaan blijft: Echte Scope-1-reductie: Elektrificatie van warmteopwekking, H₂-DRI-staal in plaats van hoogoven, fotovoltaïsche dakinstallaties vervangen aardgas-WKK. Scope-2-reductie: 100 % groene stroom met garanties van oorsprong (GoO). Scope-3-inset-maatregelen: Leverancierscontracten voor groene staal, circulair aluminium.

Herformulerings-voorbeelden: ❌ „Klimaatneutrale BMW-fabriek Leipzig" → ✓ „BMW-fabriek Leipzig: Scope 1+2-emissies sinds 2019 met 84 % verminderd (basisjaar 2019, GHG-Protocol-conform, ISO-14064-geverifieerd)". ❌ „CO₂-neutrale productie" → ✓ „Productie op SBTi-gevalideerd 1,5°C-pad: -42 % CO₂ tot 2030, 100 % groene stroom sinds 2024".

Bijzondere uitdaging: Scope 3 (toeleveringsketen + gebruiksfase). Bij een personenauto ontstaat 80-90 % van de emissies in de gebruiksfase. Een „groene fabriek" zegt dus weinig over de klimaatbalans van het totaalproduct. Consumentenorganisaties spannen steeds vaker rechtszaken aan tegen reclame die een „klimaatneutrale fabriek" suggereert terwijl Scope 3 verzwegen wordt.

Conclusie: Concrete fabrieksbalans in plaats van „klimaatneutraal", met Scope-onderscheid en third-party-verificatie. Reductieparcours in plaats van statusclaim.